*/ ?>
Jeansy.
Indygo - kolor jeansów

Prawdziwy głęboki odcień niebieskich jeansów to zasługa naturalnego barwnika zwanego błękitem indygowym, czyli w skrócie -  indygo. Pozyskiwano go z rośliny Indigofera sumatrana lub arrecta. W starożytności barwnik o strukturze bardzo zbliżonej do indygo pozyskiwano z wydzielin ślimaków morskich Murex brandaris, powszechnie występujących w Morzy Śródziemnym. Z jego produkcji słynęły Tyr i Sydon (dzisiejszy Liban), a także Kreta i Sycylia. Do XX wieku produkcja indygo z liści indygowca barwierskiego była liczącą się gałęzią przemysłu w Indiach. Stąd barwnik zawędrował do wschodniej Azji, Mezopotamii i Europy. Przez lata był symbolem zamożności i dobrem luksusowym, a jego wartość znacznie wzrosła w średniowieczu z powodu zamknięcia szlaku handlowego do Indii. Z czasem zaczęto pozyskiwać substancję barwiącą z rośliny zwanej urzetem barwierskim. Dopiero za sprawą Vasco da Gamy, który odkrył morską drogę do Indii, oryginalne indygo ponownie znalazło się w masowym użytku. Farbowano nim wełnę (odcień navy blue). W chwili, gdy Levi Strauss wynalazł pierwsze klasyczne jeansy z denimu, indygo przeszło do historii. W końcu XIX wieku Adolf von Baeyer wprowadził do przemysłu chemiczny substytut indygo. W Stanach Zjednoczonych indygo służyło do farbowania bawełny na ubrania robocze. Spodnie dla robotników i poszukiwaczy złota stały się pierwowzorem najsłynniejszego stroju świata: blue jeans, czyli jeansów z denimu w kolorze indygo.

Podziel się