*/ ?>
KOLEJOWY.
  • Polish (Poland)
  • English (United Kingdom)

Łódź miasto idealne

Theatre Games


Specjalna Strefa Sztuki

EC1 Fundacja Łódzka

Historia najważniejszej inwestycji w Łodzi

Pomysł na przebudowę samego dworca i jego okolic sięga lat 20. XX wieku. Jednak na jego realizację przyszło łodzianom czekać prawie wiek. Wszystko zaczęło się w lutym 2006 roku, kiedy Łódź podpisała umowę ramową z Polskimi Kolejami Państwowymi S.A. o współpracy, która ma objąć teren stacji Łódź Fabryczna. Było to rozwinięcie idei budowy Nowego Centrum Łodzi, która wykiełkowała z pomysłu na rewitalizację zabytkowej elektrociepłowni EC1 i budowę w niej nowoczesnego centrum sztuki.

Plan przyjęty przez Radę Miejską w Łodzi zakładał przekształcenie 90 hektarów w kwartale ulic Tuwima-Kilińskiego-Narutowicza-Kopcińskiego w całkowicie nową dzielnicę, w której główną rolę odgrywałyby kultura i biznes. Jednocześnie PKP, które zaczęły planować przebieg pierwszej polskiej linii kolei dużych prędkości, zdecydowały, że KDP powinna mieć swój przystanek także w samym centrum Łodzi. Jedynym wyjściem, by stało się to możliwe była budowa podziemnego dworca oraz tunelu pod miastem, który umożliwiłby przejazd szybkich pociągów na trasie łączącej Warszawę, Łódź, Poznań i Wrocław. Jednocześnie z nowoczesnego dworca mogliby korzystać pasażerowie kolei konwencjonalnej, a nowy układ komunikacyjny umożliwiłby także sprawne przemieszczanie się pociągiem po regionie. Słowem, Łódź, która od samego początku swojej przygody z koleją, była rozdarta na dwie części, z uwagi na dwa oddalone od siebie i słabo skomunikowane dworce, otrzymała ogromną szansę na stanie się komunikacyjnym centrum regionu i kraju.

Należy podkreślić, że od samego początku przy inwestycji zgodnie współpracowały dwa podmioty: PKP PLK oraz Miasto Łódź. 16 grudnia 2008 roku Miasto podpisało z francuskim konsorcjum SYSTRA umowę na wykonanie studium wykonalności zagospodarowania terenu w obszarze planowanego wykopu na terenach dworca oraz opracowanie materiałów do wniosków o dofinansowanie projektu Nowego Centrum Łodzi z funduszy Unii Europejskiej. Studium jest gotowe w grudniu 2009 roku. Wytyczne dla przyszłego wykonawcy dotyczą budowy tunelu dla prowadzenia ruchu dalekobieżnego, regionalnego, aglomeracyjnego i kolei dużych prędkości, budowę stacji kolejowej i dworca kolejowego Łódź Fabryczna, jako stacji podziemnej dla czterech peronów i ośmiu torów. Tory i perony nowego dworca Łódź Fabryczna zlokalizowane będą 16,5 metra pod ziemią, a 10,5 metra nad nimi przebiegać będzie sieć podziemnych ulic i część dworca autobusowego. Część nadziemną stanowić będą hotele, biurowce i obiekty handlowe oraz apartamenty mieszkalne. W ramach projektu wykonany zostanie również system parkingów dla samochodów „Parkuj i Jedź” oraz parking dla rowerów. Dojazd do dworca kolejowego Łódź Fabryczna zapewniony będzie ulicami: P.O.W, Składową i Węglową. Ponadto zostanie zrealizowana przebudowa linii tramwajowych w obrębie dworca kolejowego wraz z budową przystanków tramwajowych oraz budowa przystanków przesiadkowych autobusów miejskich, regionalnych i dalekobieżnych po stronie północnej dworca kolejowego. Powstaną też nowe ulice: dwupasmowe przedłużenie ulicy Targowej oraz ulica łącząca dworzec z ulicą Kopcińskiego.

PKP PLK musiały stworzyć montaż finansowy inwestycji i przygotować przetarg. Od początku wiadomo było, że będzie to największa inwestycja kolejowa w Polsce, warta ok. 2 mld złotych. Dlatego przebudowa dworca została włączona w zakres II etapu modernizacji linii kolejowej Łódź-Warszawa, dzięki któremu podróż z „polskiego Manchesteru” do stolicy ma potrwać 65 minut.  Całe przedsięwzięcie, finansowane w dużej części ze środków Programu Operacyjnego „Infrastruktura i Środowisko”, podzielone jest na tzw. Loty. Lot A obejmuje modernizację odcinka Warszawa Zachodnia – Skierniewice (Miedniewice), a Lot C – pozostałe roboty: budowę Lokalnego Centrum Sterowania w Skierniewicach oraz wiadukt drogowy w ciągu drogi krajowej nr 72 w miejscowości Rogów. Na terenie Łodzi realizowany będzie Lot B, podzielony na części: B1 – obejmującą przebudowę torów od stacji Łódź Widzew do czoła stacji Łódź Fabryczna, oraz B2, która polegać będzie na zaprojektowaniu i budowie zintegrowanego węzła przesiadkowego stanowiącego multimodalny dworzec Łódź Fabryczna, położony w obszarze Nowego Centrum Łodzi.

31 sierpnia 2010 roku Ministerstwo Rozwoju Regionalnego ogłosiło listy  projektów indywidualnych, czyli najważniejszych inwestycji,  które w najbliższych latach mają szansę na otrzymanie dofinansowania ze środków unijnych bez konieczności udziału w konkursie. W ramach Programu „Infrastruktura i  Środowisko” na liście  znalazła się  inwestycja w rejonie dworca Łódź Fabryczna  (1,2 mld zł  dofinansowania na wartą blisko 2 mld zł inwestycję). Dodatkowo złożony przez Miasto Łódź projekt  stworzenie przy dworcu multimodalnego węzła komunikacyjnego, znalazł się na liście podstawowej Działania  7.3 „Transport  miejski w  obszarach  metropolitalnych”. Łódź może otrzymać 230 mln zł  dofinansowania  na  inwestycję, która w sumie kosztować będzie blisko 600 mln zł.

Ostatecznie Unia Europejska dopłaci do inwestycji 1,2 mld zł. Jednak dworzec musi powstać do końca 2014 roku, inaczej pieniądze trzeba będzie zwrócić. Historia przetargu nauczyła nas, że wcale nie musi być tak różowo. Dwuetapowy przetarg w trybie „Zaprojektuj i wybuduj” został ogłoszony 4 grudnia 2009 roku, ale dopiero  4 listopada 2010 roku poznaliśmy listę pięciu konsorcjów, które zostały zaproszone do składania ofert, a do 8 kwietnia musieliśmy czekać, żeby poznać oferty. Autorem najtańszej było konsorcjum Przedsiębiorstwa Robót Inżynieryjnych POL-AQUA z Piaseczna i  hiszpańskiej firmy Dragados, które zobowiązało się wybudować dworzec za 1,5 mld zł brutto. Zamawiający przeznaczył na inwestycję 2,463 mld zł. Jednak już 13 kwietnia zaczęły się poważne problemy z inwestycją. Wyrokiem sądu z postępowania przetargowego wykluczone zostało konsorcjum Pol-Aqua i Dragados. Był to efekt protestu złożonego przez firmę Warbud, która odpadła we wcześniejszym etapie. PKP PLK rozpoczęły konsultacje prawne i opracowały możliwe scenariusze działania. Jednym z nich było rozpisanie nowego przetargu. Jednocześnie jednak zagrożony stał się termin ukończenia remontu.

24 maja PKP PLK zdecydowały się wybrać wykonawcę w trybie trwającego przetargu. Zostało nim konsorcjum firm: Torpol (Poznań), Astaldi (Rzym), Przedsiębiorstwo Usług Technicznych INTERCOR (Zawiercie) i Przedsiębiorstwo Budowy Dróg i Mostów (Mińsk Mazowiecki), z ceną netto 1, 43 mld zł (1,76 mld zł brutto). Włosi z firmy Astaldi mogą pochwalić się m.in. wybudowaniem szybkiej kolei między Rzymem i Neapolem oraz metra w Rzymie, Genui, Caracas i Kopenhadze. Trzy przegrane konsorcja (wykluczona Pol-Aqua oraz Hydrobudowa i Budimex) złożyły protest przeciw decyzji komisji przetargowej, które zostały oddalone przez PKP PLK. W kolejnym etapie o unieważnienie przetargu walczyło już tylko konsorcjum Pol-Aqua. Rozprawa przed Krajową Izbą Odwoławczą miała miejsce w Warszawie 5 lipca, a jej rozstrzygnięcie ogłoszono 11 lipca. KIO odrzuciła protest wykluczonego konsorcjum, tym samym prawomocnym zwycięzcą przetargu pozostało konsorcjum Torpol-Astaldi. 5 sierpnia Prezes Urzędu Zamówień Publicznych zatwierdził przetarg.

Warto zaznaczyć, że największa w historii Łodzi inwestycja, jaką będzie przebudowa dworca Łódź Fabryczna, wymagała specjalnych przygotowań infrastrukturalnych ze strony spółek kolejowych. W celu uniknięcia paraliżu komunikacyjnego na łódzkiej kolei konieczna stała się przebudowa dworca Łódź Widzew, a także remont szlaku kolejowego Łódź Widzew-Łódź Chojny-Łódź Fabryczna, czyli kolei obwodowej. Wyremontowany za 6 mln zł dworzec Łódź Widzew został oddany do użytku 23 października 2010 roku. W ramach inwestycji spółka Skanska S.A. dobudowała do budynku dodatkowe skrzydło. Zmodernizowany dworzec pomieścił pięć kas biletowych, poczekalnię, kiosk, punkt gastronomiczny, toalety przystosowane dla osób niepełnosprawnych  oraz Centrum Informacji Turystycznej. Na terenie dworca pojawiło się więcej  ławek, a podróżni zyskali dostęp do bezprzewodowego Internetu. Całkowicie zmieniło się także otoczenie stacji - przebudowane zostały drogi dojazdowe– ulice: Augustów  i  Służbowa. Przed wejściem do budynku powstały dwa parkingi  w sumie na 350 samochodów. Jednocześnie Miasto zadbało o to, by można było pod same drzwi dworca dojechać autobusową komunikacją miejską. Wkrótce przebudową peronów i torów na dworcu zajmie się firma Trakcja-Tiltra S.A.. Kontrakt opiewa na kwotę blisko 239 mln zł netto  (294 mln zł brutto). Pierwszy etap prac będzie polegał na remoncie kolei obwodowej, dzięki której w czasie przebudowy dworca Łódź Fabryczna pociągi z Warszawy będą mogły szybciej dojechać na stację Łódź Kaliska. Jednocześnie obwodnica zostanie wykorzystana na potrzeby powstającej Łódzkiej Kolei Aglomeracyjnej. Całość przedmiotu zamówienia obejmuje wykonanie dokumentacji projektowej oraz robót budowlanych polegających na budowie i przebudowie infrastruktury kolejowej m.in. w zakresie nawierzchni i podtorza, sieci trakcyjnej, elektroenergetyki, obiektów inżynieryjnych, peronów, przejść i przejazdów kolejowych. Wykonane zostaną także prace polegające na budowie obiektów służących ochronie środowiska. W ramach zadania powstanie także nowy przystanek osobowy Łódź Niciarniana wraz z bezkolizyjnym skrzyżowaniem linii kolejowej z ulicą Niciarnianą oraz Lokalne Centrum Sterowania na stacji Łódź Widzew.

To dopiero część historii najważniejszej inwestycji w Łodzi. Do lektury jej dalszego ciągu zapraszamy na bieżąco na stronę EC1 Dziennika Kolejowego www.ec1kolejowy.pl. Liczymy, że wszyscy łodzianie będą mogli świętować szczęśliwe zakończenie tej niezwykłej opowieści już w 2014 roku.

Podziel się
 

Newsletters
Regulamin


EC1 DZIENNIK KOLEJOWY

KWIECIEŃ-MAJ 2010
NUMER 211



LISTOPAD-GRUDZIEŃ 2009
NUMER 291

Nowe Centrum Łodzi i Rynek Kobro

Łódź nigdy jeszcze nie stała przed taką szansą jak dzisiaj, by od nowa napisać swoją historię. W XIX wieku kołem zamachowym dla rozwoju miasta był rozkwitający przemysł włókienniczy, teraz pomysł Nowego Centrum Łodzi i Rynku Kobro opiera się na budowaniu miasta napędzanego energią kultury.